بازگشت به پا به پا شدن برای حمایت از دیگران

مسیر متی به او قدرت جدیدی، ارتباطات معنی‌دار و اشتیاق به کمک به دیگران را داد.

خیلی زود، زندگی او کاملاً تغییر کرد. وی آپارتمان و بیشتر اموال خود را از دست داد. وضعیت جسمانی وی پزشکان را به تشخیص شرایط سلامتی جدی وادار کرد و این تشخیص‌ها باعث شد تا بخش‌هایی از وجود خود را که تا آن زمان ناشناخته بودند، درک کند.

بدتر از آن، او نتوانست راه برود.

سینو در MAP «برنامه دسترسی به مراقبت‌های Central Health بهداشتی» که یک گزینه مراقبت‌های بهداشتی برای ساکنان شهرستان ترویکس با درآمد پایین است، ثبت نام کرد و سپس به یک مرکز مراقبت‌های بهداشتی حرفه‌ای منتقل شد، جایی که بازگشت به فعالیتهای عادی زندگی را آغاز کرد. پس از مرخص شدن، او به «مرکز منابع برای بیخانمان‌ها» (ARCH) در آستین رفت و در نهایت به «مرکز مرخص‌بندی پزشکی» (Medical respite center) Central Health«ای‌اوِ‌اس‌تی» هدایت شد، جایی که او اولین بیمار متخصص در این مرکز بود.

سینو هرگز نیازی نداشت که هدف خود را زیر سوال ببرد. او سالم بود، شغلی داشت و زندگی خوبی داشت.

سپس، پیش از اینکه متوجه شود، در جلسات مشاوره و گروهی قرار داشت.

“سینو گفت: ”ناگهان، افراد همسال با همسالان خود صحبت می‌کردند.».

به زودی، او شروع کرد که خودش را از آن سوراخ بیرون بکشد.

آغاز‌های اولیه

پیش از ورود به شهرستان ترویز در سال ۲۰۱۸، سینو شرایط زندگی سنتی آمریکایی را داشت. پس از اینکه در سن پنج سالگی از کره جنوبی به او پدری داده شد، در پنسیلوانیا بزرگ شد و در آنجا موسیقی آموخت و در ورزش‌ها شرکت کرد.

او در سال ۲۰۰۳ از دانشگاه پین استیت فارغ التحصیل شد و مدرک مهندسی برق گرفت. در دوران دانشگاه، در یک گروه گیتار می‌زد و یک بار برای گروه راک آمریکایی لیت اجرا کرد. او گفت: “گروه ما منحصر به فرد بود، زیرا همه می‌خواندند.” سینو در نهایت برای کار به آستین نقل مکان کرد. او حرفه‌ای را دنبال کرد و به کارهای علاقه‌ای همچون DJing پرداخت.

سینو می‌گوید: سپس اوقات سختتری به وجود آمد. تا سال ۲۰۲۵ او در شرایط بدی قرار داشت. او گفت: “تنها چیزی که به یاد دارم، روزی بود که گم شدم.” او گفت: “بعد از آن، بارش باران بود و من شورت و بدون پیراهن داشتم و هوا بسیار سرد بود.”

سینو به مرکز پزشکی دِل سیتون منتقل شد و به بخش مراقبت‌های ویژه بستری شد. او دچار سوءتغذیه شدیدی بود و قادر به راه رفتن نبود و تشخیص داده شد که مبتلا به کووید است. سینو گفت: “وقتی به بیمارستان رسیدم، تنها ۹۲ پوند وزن داشتم.” “نمیتونستم کنترل کنم که دستام و سرم چطور حرکت می‌کنند. حتی صدایم را از دست دادم.”

او ۳۰ روز را در بیمارستان سپری کرد تا بتواند به سلامت به خانه بازگردد.

“تنها چیزی که به یاد دارم این است که یک روز غیبم زده بود. بعد از آن، میدونم که داره بارون می‌باره و شورت و بدون پیراهن هستم و هوا خیلی سرد است.” – متی سنو

پذیرش مراقبت و دادن فضای کافی

در ماه آوریل، سینو به مرکز مراقبت‌های ویژهٔ هریستیت پارک، که یک مرکز مراقبت‌های ویژهٔ حرفه‌ای است، منتقل شد. او در آنجا برای اولین بار به مشاورهٔ سلامت رفتاری رسید.

او در آنجا با لورا ایوانوف، یک مشاور سلامت رفتاری Central Health بالینی، آشنا شد.

“ایوانوف گفت: ”وقتی متئو به بخش مراقبت‌های حرفه‌ایِ سالمندان وارد شد، واقعاً در مورد اتفاقی که افتاده گیج و سردرگم بود. او تجربه زیادی از از دست دادن توانایی‌های حرکتی و مسکن خود کرده بود. این اولین باری بود که او با یک رویداد یا بحران پزشکی جدی روبرو شده بود.“

ایوانوف خود را معرفی کرد و نشست. او به سینو فرصتی داد تا با اتفاقی که برای او افتاده، کنار بیاید.

“بسیاری از افراد Central Health با وجود ناامیدی از سیستم بهداشتی، به مراقبت‌های درمانی مراجعه می‌کنند”، ایوانوف گفت. “ما اجازه می‌دهم که آنها همان کسی باشند که هستند و واقعاً روی منافع خود و چیزهایی که باعث خوشحالیشان می‌شود تمرکز کنند. آنها به دلایلی تحت مراقبت هستند، بنابراین هدفمان این است که به آنها امید بدهیم، زیرا اغلب احساس می‌کنند که ناامید هستند.”

ارائه مراقبت‌های بهداشتی برای سلامت روانی سینو، بخش مهمی از مسیر او بود.

او در اوایل کار، هر هفته یک بار با ایوانوف ملاقات می‌کرد.

“سینو گفت: ”فکر می‌کنم همکاری با لورا، به ویژه در آغاز، مهم بود.“ او گفت: ”اصلاً روی همه چیز ناامید شده بودم. هدفم این بود که به حدی پیشرفت کنم که بتوانم گام‌های کوچک بردارم. ذهنم کاملاً روشن نبود و او می‌خواست دوباره تمرکزم را جلب کنم.»

ایوانوف با سینو درباره این ایده که زندگی نباید به این صورت خطی باشد، صحبت کرد. زندگی پیچیده است. سختی‌ها و غلبه بر سختی‌ها بخشی از چیزی هستند که انسان را انسان می‌سازند. وقتی سینو از پارک هریتیج مرخص شد، وارد آر اچ‌آر شد و سپس در ژوئیه ۲۰۲۵ به بخش مراقبت‌های ویژه پزشکی بستری شد. ایوانوف با او در این مسیر همراه بود.

نگهداری او در زندگی او یک اصل ثابت بود.

“به نظرم یکی از بزرگترین چیزهایی که او آموخت، ارتباط با دیگران و معنای تعلق بود”، اِوانوف گفت. “به خصوص وقتی دیدی که زندگی ات به چه شکلی خواهد بود، و بعد همه چیز تغییر کرد. او خیلی چیزها را دربارهٔ افراد مختلف و تجربیاتشان آموخت، فقط با زندگی کردن در محیطی که شامل افراد مختلف از تمام اقشار جامعه بود.”

تنظیم گروهی و تأثیر مثبت

با مشاوره، دیدگاه سینو شروع به تغییر کرد. او گفت: “شش سال بدون ایجاد روابط شخصی، نمیدانستم چطور با مردم درباره موضوعات صحبت کنم.” “به‌تدریج، (لورا) آن را در من زنده کرد.”

همچنین جلسات مشاوره گروهی نیز انجام شد.

اکنون که در کنار همسالان خود قرار دارد، سینو از تجربیات آنها بهره می‌گیرد. او تجربیات خود را به اشتراک می‌گذارد و اغلب ارتباطاتی برقرار می‌کند که به درک عمیقتری از رفتار خود می‌انجامد.

“کارلی میشلاکیس، مددکار اجتماعی در حوزه مراقبت‌های یکپارچه در حوزه سلامت رفتاری در این باره گفت: ”حتی در جلسات مشاوره گروهی، او تمام تلاش خود را می‌کرد تا با دیگر شرکتکنندگان ارتباط برقرار کند، آنها را در گفتوگو شریک سازد، با آنها ارتباط برقرار کند و با آنها ارتباط برقرار کند Central Health.».

“او واقعاً نشانه‌ای از سفر خود در اینجا بود و به رشد زیادی که در حین عضویت در این برنامه تجربه کرده بود، باز بود.”

در دوران استراحت پزشکی، سینو روابطی برقرار کرد و در جایی که توان داشت، کمک کرد—از تعمیر تلفن‌ها تا تلویزیون‌ها. سلامت جسمی سینو نیز بهبود یافت.

از طریق توانبخشی، توانایی راه رفتن را دوباره به دست آورد.

“او مانند شهردار هر جای که باشد است”، امی کِمپ، مدیر سابق Central Health پرونده سینو، گفت. “او همیشه به دنبال کمک به همکاران خود بود.”

در پایان اقامت خود در بخش مراقبت‌های پزشکی، کِمپ شروع به تلاش کرد تا امنیت اجتماعی و درآمدی برای افراد معلول به دست آورد. سپس تیم مدیریت Central Health پرونده به آنها کمک کرد تا از طریق «فاوندیشن کومونیتیز»، یک سازمان غیرانتفاعی در شهرستان ترویس که مسکن مقرون به صرفه ارائه می‌دهد، بتوانند برای مسکن دائمی حمایتگره‌ای درخواست دهند.

راهِ پیش رو آغاز می‌شود

زمانی که زندگی مسیر خود را به سمت بالا طی کرد، سینو دوباره به اشتیاق‌های خود بازگشت.

در یکی از روزهای صبح اخیر در مرکز شهر آستین، سینو از آپارتمان خود بیرون رفت و به سمت کاپیتول حرکت کرد.

در مسیر، تلفن همراهش را روی میز گذاشت و Pokémon Go را باز کرد.

در دوران بازگشت به سلامت، سینو اغلب با استفاده از بازی آنلاین محبوب، سعی می‌کرد اهداف خود را تعیین کند. سینو گفت: “گاهی صبح‌ها بیدار می‌شوم و شاید پاهایم ضعیف‌تر شوند. در این مواقع باید خود را وادار کنم تا بیرون بروم و کاری انجام دهم.”

آنچه در نهایت برای سینو فراهم شد بسیار بیشتراز آن بود.

تلاشی که در آن هم جسمی و هم روحی تشویق می‌شد، باعث بازگشت او به سلامت شد و در نهایت به او احساس آرامشی در زندگی داد.

و بنابراین وقتی صحبت از آینده می‌شود، سینو امیدوار است. او در حال حاضر مشغول گرفتن کار پاره‌وقت به عنوان تکنسین داروخانه است، اما همچنین می‌خواهد روزی به دیگران کمک کند.

او حمایت زیادی را از طریق این سازمان دریافت کرده است Central Health و اکنون هدف او تبدیل شدن به یک متخصص حمایت از همسالان برای افرادی است که دچار آسیب روحی و سختی شده‌اند.

بهتر از همه، او دوباره پا به پا ایستاده است.

“او می‌گوید: ”من مذهبی نیستم، اما دوست دارم باور کنم که راهی که زندگی می‌کنیم، در نهایت به ما باز می‌گردد.“ او می‌گوید: ”سعی می‌کنم بهترین فردی باشم که می‌تونم باشم. حس میکنم، چیزی بیشتری از چیزی که سزاوارش هستم، به من برمی‌گردد.»